دلم می گیرد از رفتن،

ولی افسوس جز رفتن دگر راهی نباید رفت

به همراه قدم هایم نگاهت اشک می بارد

و من در اوج تنهایی به اشک خیره می مانم

تمام خاطرات خوب را در قالب چشمان تو می بینم

کمی تلخ است اما من،

 دگر شاید تو را در خواب هایم هم نمی بینم

تمام من پر است از یادهای تو

تمام تو پر است از گیرو دار  من

من و تو تا ابد مائیم،

ولی افسوس باید رفت...!

 

                                                                        

/ 1 نظر / 3 بازدید